Zondag

De dag bij uitstek waar ik de grootste haat-liefde verhouding mee heb. Het is de enige dag in de week dat the boyfriend en ik samen thuis zijn. En ook meteen de enige dag dat bijna alles dicht is behalve de lokale bloemist en een dierenwinkel. En aangezien blijkbaar iedereen met hetzelfde wat-te-doen probleem zit, is het daar altijd koppenlopen. Bah.

20140501-160456.jpg

Het resulteert meestal dat we dan ook eens binnenlopen bij de grootouders die ons er dan ook steeds op wijzen dat zondag rustdag gerespecteerd moet worden want er is destijds hard voor geijverd. Daar heb je het al.. Destijds. Zoals er mensen zijn die geen problemen hebben met op zaterdag te werken, zijn er ongetwijfeld ook die het niet erg vinden om op zondag te werken als ze dan ter compensatie een extra dag in de week thuis zijn. Resultaat: de verveelzondag is voorbij, de winkels gewoon open en wij hebben een extra dag om ons geld uit te geven dus de economie wordt er hoogstwaarschijnlijk ook weer blijer van.

Misschien kort door de bocht, maar dan heb ik misschien weer eens afwisselende zondagen, danku. 😉

Wat doe jij op zondag?

Advertenties

Carpe Diem Kombucha drink

Mijn vriend is dol op energy drinks à la Redbull, die gekend zijn een tikkeltje verslavend te kunnen zijn. Soms vind ik dit best grappig omdat ik me dit niet kon voorstellen. Ik heb nooit echt dorst, dus drinken is eerder een noodzaak dan iets waar ik echt van kan genieten. Tot ik op een dag aan het winkelen was in Antwerpen. In een kledingzaak moest ik even wachten en daar kreeg ik een flesje met een bizar rood goedje in mijn handen. Voor ik het goed en wel wist was het op en wou ik nog wel eentje. Het was de Kombucha Classic versie van Carpe Diem.

carpediem

Een natuurlijk drankje op basis van gefermenteerde Kombucha, een zwamsoort die erg gezond moet zijn en je energie geeft. Sommige mensen kweken het zelf en maken er thee van. Intussen heb ik ontdekt dat onze lokale Delhaize het drankje ook verkoopt en lach ik niet meer met mijn vriend.. Ik ben er stiekem zelf wat verslaafd aan geworden.. Nog erger: Carpe Diem is van Redbull. Lap.

Bridezilla

Nog een maand en ik en mijn vriend geven elkaar het ja-woord. Ons plan was dit te vieren met familie en enkele goede vrienden, klein en gezellig. Meer moest dat niet zijn. Ik had een jaar de tijd om alles in elkaar te steken. We konden een zaal huren via onze duikclub. We kennen via via al iemand die de catering kon doen, dus leek alles toen wel in orde te komen.. Typisch dat dit niet kon natuurlijk. Op 4 maanden van de trouw bleek de zaal niet meer te kunnen doorgaan. Alle prijselijke zalen bleken uiteraard al volzet. Vervolgens de ringen die we ook reeds vorig jaar hebben laten ontwerpen gingen niet af geraken wegens medische omstandigheden van de ontwerpster. De DJ bleek geen muziek te hebben van de afgelopen 3 jaar. En tot overmaat van ramp wil ik allesbehalve in een witte prinsessenjurk trouwen en vind maar eens een kleed niet in die stijl maar toch opvallend genoeg dat je bruid-waardig bent…

 

Zoals ik al zei: nog een maand te gaan. Gelukkig hebben we alles kunnen oplossen, maar elke keer ik stiekem naar Bridezilla’s lig te kijken op Vitaya lach ik toch al iets minder hard nu ik op mezelf terugblik de laatste weken… :$

Let’s Get Fit: Conditiegym

Zoals velen heb ik dit jaar als goede voornemen terug iets of wat in vorm te geraken. Over de jaren heen ben ik van wekelijks sporten naar nul komma nul gegaan. Je kent dat wel.. Na de studies ga je werken en heb je plots niets meer van vrije tijd. Of zo lijkt het toch. Tel daar dan nog eens bij dat ik van hotel papa naar samenwonen ging en te maken kreeg met huishoudelijke taken – scream. Sport is zo wat het eerste dat weg viel. 😉

Nu zijn we twee jaar later en toen we van een appartement naar onze bel-etage verhuisden was ik telkens half dood als ik het in mijn hoofd haalde om van de garage, in één trek, naar de tweede verdieping te gaan. Ik kreeg dan ook nog eens een ongeluk, waardoor ik 5 maanden zelfs de fiets niet meer mocht nemen. Nu de verbouwingen en de verhuis achter de rug zijn, en ik wél de fiets weer op mag heb ik dus geen excuus meer… Het begon met lopen. Ik haat lopen met iemand anders. Aangezien mijn conditie onder het vriespunt ligt en ik ook nog eens traag loop lijkt dit eerder het verhaal van de schildpad en de haas. Alleen lopen ben ik erg snel beu en mijn voorgestelde route wijzigt dan ook soms drastisch met enkele strategische shortcuts – whoops.  Maar toen ontdekte ik dat er in onze gemeente op 2 minuutjes fiets-afstand zo iets bestaat als…. Conditiegym. Een soort Zumba, maar dan met een instructrice zonder logo shirt en in een schoolgym in plaats van een hippe sportclub.

Vol vrouwen in alle soorten en maten – oef, zo viel ik niet helemaal uit de toon. Ze doen dit blijkbaar al jaren en vormen best een leuke groep. Toen ik vorige week de eerste keer meedeed was ik na 10 minuten al aan het denken dat ik neer ging gaan. We waren helaas echt nog bezig met de opwarming… De leuke muziek en het feit dat het een groepsles is, zorgde ervoor dat ik wel moest verder doen om iets of wat eigenwaarde te behouden. Uiteindelijk ging het steeds beter en was ik blij dat ik vol hield. Toen ik nadien na een deugddoende douche in de zetel plofte kon ik nog net tegen vriendlief zeggen dat het leuk was, alvorens ik lag te knorren.

De volgende dag wil je niet weten hoe ik er bij liep. Ik dacht na al die tijd dat elk spiertje weggekwijnd was door het lui zijn. Dag twee leek ik een kreupele pinguin. Dat sloeg even tegen. Zeker omdat ik in mijn achterhoofd heb onthouden dat de instructrice zei dat elke derde les een rustige was. Je raadt het al… Ik had een “rustige” les gevolgd. Ik ben benieuwd voor volgende week.

polar rc3

 

Deze week is gebleken dat ik toch best vindingrijk ben in het vinden van excuses… 😉